1 mei – Stop het Vivaldi-oorlogskabinet – De Croo: ONTSLAG!

De Belgische regering koos recent voor extra investeringen in het Belgisch leger ten belope van 14 miljard euro. Naast nieuwe peperdure wapensystemen kiest de liberale Vivaldi-regering ook voor wapenleveringen aan het oorlogvoerende nationaal-liberale Zelensky-regime in Oekraïne. Deze, door de Amerikanen en de NAVO gestimuleerde oorlogspolitiek, is de keerzijde van het neoliberaal wanbeleid. Terwijl de problemen voor de werkende klasse in Vlaanderen en Wallonië (net als in de rest van West-Europa) exponentieel toenemen, kiest de Belgische politieke en economische elite voor escalatie van het gewapend conflict en neoliberaal besparingsbeleid.

Brandstof- en energieprijzen, voedselprijzen,… swingen de pan uit. Energiebevoorrading wordt onzeker. Rusthuisfacturen, prijzen van studentenkoten en inschrijvingsgelden voor hoger onderwijs, facturen voor bouwmaterialen,… dreigen onbetaalbaar te worden. Het aandeel werkende armen en werkenden met financiële onzekerheid stijgt sterk. Voor veel jongeren wordt het verwerven van een eigen huis onmogelijk zonder familiale financiële hulp. Fiscale fraude en belastingontwijking worden daarentegen nauwelijks of niet aangepakt. Syndicale rechten worden ingeperkt terwijl de eisen tot flexibiliteit voor werknemers en deregulering voor het kapitaal toenemen. Zelfs regelrechte kinderarbeid duikt terug op zoals het PostNL-geval aantoonde.

De hoofdvijand van de werkende klasse anno 2022 is diegene die tegelijk het meest schadelijk is en maar ook de meest krachtdadige is. Dat is vandaag ontegensprekelijk het kapitalisme en de marktmaatschappij op economisch vlak, het liberalisme op politiek vlak, individualisme op filosofisch en cultureel vlak, de bourgeoisie en de nieuwe rijken op sociaal vlak en de Verenigde Staten op geopolitiek vlak. De hoofdvijand bezet het centrum van het systeem. Al diegenen die in de periferie vechten tegen de macht van het centrum moeten dan ook solidair zijn. De Croo en zijn Vivaldi-regering voeren een beleid op maat van de rijken en het kapitaalbezit. Terzelfdertijd zijn ze de politieke loopjongens van de neoliberale EU-dwingelandij en van het Amerikaans militair en geopolitiek imperialisme. De politici van het liberaal partijenkartel Vivaldi promoten onder de valse noemer “vrijheid” een individualisme dat de natuurlijke bindingen van de werkende klasse ondermijnt.

De Belgische staat is sinds haar ontstaan een instrument in de strijd van het kapitaal tegen de Vlaamse en Waalse werkende klasse. De noodzakelijke solidariteit van Vlaamse en Waalse werkenden, betekent geenszins dat wij deze on-staat, waartegen de oorspronkelijke Vlaamse beweging een gerechtvaardigde reactie was, moeten respecteren en behouden. Globalisering van de economie met alle economische, politieke en sociale gevolgen van dien, heeft de nationale elites doen opgaan in een multinationale oligarchie. De heerschappij van deze nieuwe klasse wordt zoals bekend uitgeoefend via supranationale en niet democratisch gecontroleerde instellingen zoals de EU. Natiestaten worden nu als hinderlijk voor de expansie van het industrieel-financieel kapitalisme ervaren. Ook de Belgische, Vlaamse en Waalse “nationale” elites zijn gedenationaliseerd waardoor de Belgische rompstaat nu meer dan ooit als een doorgeefluik voor kapitalistische en imperialistische politiek dient. Vlaamse strijd is sociale strijd, alleen kan dit uit de mond van een kleinburgerlijke Vlaamse Beweging niet serieus genomen worden. De Vlaamse Beweging is grotendeels in handen van hen die zich aan het einde van de maand geen zorgen hoeven te maken of ze alle rekeningen betaald krijgen. De huidige Vlaamse deelstaat is ook de doorslag hiervan: een België in het klein. Enkel de vlag werd verwisseld, en het leverde een inefficiënt kluwen van bestuursverantwoordelijkheden op, gekruid met liberale dagjespolitiek waar elke fundamentele kwestie verzandt in eeuwigdurende debatten en procedures.

Zannekinbond kiest voor een revolutionaire Vlaamse en Waalse strijd die versmolten is met de strijd van en voor de werkende klasse. Niet de kapitaalsbelangen van Voka (De Wever) dienen de leidraad te zijn, maar de radicale ingesteldheid van mensen als Van Extergem, Mortier en Van den Reeck. Enkel de rijke, kosmopolitische elite kan het zich permitteren geen thuisland meer te hebben, terwijl volksdemocratie voor de werkende klasse enkel op lokaal en nationaal niveau levenskansen heeft.

Niet alleen eist Zannekinbond dat de noodlottige koers van de Vivaldi-regering gestopt wordt, premier De Croo draagt een verpletterende verantwoordelijkheid in de keuze voor oorlogssteun in het oosten van Europa terwijl de eigen bevolking aan haar lot wordt overgelaten. Dit verraad verdient enkel ontslag! Meteen roept Zannekinbond op tot steun aan alle toekomstige volksprotesten tegen dit beleid, hetzij onder de vorm van nieuwe Gele Hesjes-betogingen, hetzij als (spontane) syndicale acties of algemene staking,… Een Europa van vrije volkeren kan enkel tot stand komen na een Europees breukmoment waarin zowel het staatkundig als het sociaaleconomisch en geopolitiek status quo doorbroken wordt. Aan ons om dit antiliberale breukmoment te bespoedigen.

“De vijand wil niet dat wij plannen maken, ons organiseren, onze economie nationaliseren; de vijand vecht er met alle macht tegen. Waarom? Omdat het juist door de kapitalistische anarchie van de productie is dat zij de werkende mensen uitbuiten. Dat is hoe ze iedereen een hond-eet-hond mentaliteit laten ontwikkelen, waar ieder voor zich vecht, elkaar de ellebogen geeft, elkaar schopt, kopstoten geeft; ieder probeert de ander voor te zijn, zonder te beseffen dat als we ons zouden organiseren en verenigen, we een geweldige kracht zouden zijn en veel verder zouden kunnen komen, ten voordele van iedereen.”   (Ernesto Che Guevara)